Opis: Ova vrsta se veoma lako raspoznaje u prirodi i teško se može pomešati sa sličnim leptirima.
Ekologija: Tipična staništa su pokraj vlažnih i retkih, listopadnih šuma, duž šumskih čistina i proplanaka, pokraj reka u kotlinama i klisurama. U najvećem delu Evrope je veoma zahtevan prilikom izbora staništa, pošto ženke polažu jaja isključivo na beli jasen (
Fraxinus excelsior), birajući izdvojena stabla na prelazu šume i mezofilne livade. Gusenice žive u grupama tokom leta, a zatim silaze na zemlju i ulaze u stanje hibernacije (koja može trajati i nekoliko godina u nepovoljnim uslovima). Nakon prezimljavanja, aktivne su od marta i tada se mogu naći na drugim vrstama zeljastih i drvenastih biljaka, obično blizu zemlje. Zbog ovakvog životnog ciklusa, očuvanje leptira zavisi od pravilnog upravljanja šumskim i livadskim staništima i populacije su podložne izumiranju.
Rasprostranjenost: Evropska podvrsta
E. m. maturna se vezuje za veći deo centralne Evrope, odakle se dalje u Aziju rasprostire podvrsta
E. m. staudingeri. U Srbiji se sreće lokalno, na više izdvojenih lokaliteta. U Vojvodini postoji nekoliko pojedinačnih nalaza, ali bez stalnih populacija. U ostatku države su dobro izučene populacije kod Đerdapa (gde naseljava male krečnjačke klisure) i u okolini Tare (gde je čest na prelazu između šume i livada). Manje podataka imamo iz populacija na jugu, u okolini Vranja i Leskovca, kao i na području Šarplanine i Prokletija.
Zakonska zaštita
DS, Aneks 2
DS, Aneks 4
Bern, Aneks 2
Bern rezolucija 6
Strogo zaštićena (RS)